tersanede işler böyle gider..

selam,
ben minnak, ofisin delisi.
Blog sahibinin işleri güçleri bitmek bilmemiş,
beni bile yapılacak iş olarak görmeye başlamıştı..
blogu ele geçirmeye karar verdim..

yeni bi eve taşındık..
tunalıda uzun koridorlu, çok sesli..
her gün başka kutuda uyumaya başlamıştım
kazak kutusu favorim. eski kitap kokusunu sevmiyorum sanırım..
eve tam alışmaya başlamıştım ki ev kalabalıklaşmaya başladı..
ağır bir hava, her kapıdan giren ağlıyor..
gelen herkesi inceledim.. tanıdık birkaç yüz ve o ne?
tanıdık bir ayakkabı, rusyadan "Garmushka"nın selamı var gibi..
O kadar insanın arasında ayakkabıların sahibini bulamadım.. sanırım birdaha hiç gelmeyecek..
yazık, beni mıncıklamasını özliycem.. :(

yeni eve bayaa bi alıştım artık.
hem hüzünlü günler de geride kaldı..
ev o kadar kalabalık da değil..
tuvaletimin kapısında kırmızı perde bile var.. :)

zeynep ve elif bazen gecelere kadar çalışıyor.. işte o zaman klavyelerinin üstünde gezinmek çok eğlenceli..
ayakkabılar hala sahipsiz görünüyor..
Garmuska iyi midir ki?

benden şimdilik bu kadar..
peşinden koşmam gereken kırmızı bi nokta var..
heyo!